e2-e4

დედოფლის ბედნიერებისთვის მებრძოლი პაიკის ბლოგი

Posts Tagged ‘ექსპერიმენტი

თავი სხვის მხრებზე

with 24 comments

როგორც ზღაპრებიდან ვიგებთ, მრავალი წლის წინ უამრავი ადამიანი მიემგზავრებოდა ცხრა მთასა და ცხრა ზღვას იქით უკვდავების წყლის მოსაპოვებლად. ალბათ დიდხანს სიცოცხლის სურვილი თავიდანვე ჩაიდო ადამიანებში. ვეჭვობ სადღესასწაულო ტორტში ჩარჭობილ 200 სანთლის ჩაქრობაზე ბევრი არ იტყოდა უარს.

ვერ გეტყვით ჩვ. წ. ა – მდე რა ხდებოდა ამ მხრივ, როგორ ცდილობდნენ ჩვენი წინაპრები სიცოცხლის გახანგრძლივებას, მაგრამ მოდი ყველამ ერთად, დიდი ისტორიული ნახტომი გავაკეთოთ, მერე თქვენ კარგად მოკალათდით სავარძელში, მე კი რაც ვიცი იმას მოგიყვებით.

მაშ ასე, ნახტომის შემდეგ ჩვენ XVII საუკუნეში აღვმოჩნდით. ამ დროს ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ვინმე იოჰან კონრად დიპპელი, რომელსაც ზოგიერთი მკვლევარი ფრანკენშტეინის ისტორიულ წინაპრად მიიჩნევს. მისი მოღვაწეობის მთავარი მიზანი უკვდავების ელექსირის შექმნა იყო. გააკეთა კიდეც რაღაც ზეთისმაგვარი სითხე. იოჰანი ბევრ ექსპერიმენტს ატარებდა. იგი ადამიანის სხეულის ნაწილებს დიდ ქვაბში ხარშავდა და ასე ცდილობდა ჯადოსნური სითხის დამზადებას, მაგრამ როგორც მიხვდით არაფერი გამოუვიდა, წინააღმდეგ შემთხვევაში მას ამ პოსტის წაკითხვის შანსიც ექნებოდა, თუმცა…

გასულ საუკუნეში მედიცინა ძალიან განვითარდა და ისეთი ოპერაციების ჩატარება გახდა შესაძლებელი რასაც ბევრი ვერ წარმოიდგენდა. მაგალითად, გულის გადანერგვის ოპერაცია, რომელიც პირველად 1967 წლის 3 დეკემბერს გააკეთა სამხრეთ აფრიკელმა ექიმმა  კრისტიან ბერნარდმა. მართალია პაციენტმა სულ რაღაც 18 დღე იცოცხლა ოპერაციის შემდეგ, მაგრამ მიუხედავად ამისა ოპერაციების გაკეთება მაინც გაგრძელდა და   წარმატებულადაც – პაციენტები წლების მანძილზე ცოცხლობდნენ გადანერგილი გულით.

ექიმი ბერნარდი თავის მასწავლებლად რუს მეცნიერს, ვლადიმერ დემიხოვს მიიჩნევდა, რომელიც ზოგადად ტრანსპლანტაციის ფუძემდებლად ითვლება. დემიხოვმა 1954 წელს, ტრანსპლანტაციის შედეგად მიღებული ორთავიანი ძაღლი წარუდგინა საზოგადოებას. (ბევრში შეიძლება პროტესტს იწვევდეს ძაღლებზე მსგავსი ექსპერიმენტების ჩატარება, მაგრამ მეცნიერება მსხვერპლს მოითხოვსო.) ძაღლის ორივე თავი კარგად გამოიყორებოდა, იღებდა საკვებს, რეაგირებდა გარშემო მყოფ ადამიანებზე. თავები ერთმანეთსაც კი ეთამაშებოდნენ.(!) ძაღლმა ორ თვემდე იცოცხლა. ექიმის კვლევებმა რამდენადაც დიდი აღიარება მოიპოვა უცხოეთში, იმდენად არ წყალობდნენ საბჭოთა კავშირში ქვეყნის მეთაურები. მას ნორმალური ლაბორატორიაც არ ჰქონია, მრავალ საათიან ოპერაციებს ჩაბნელებულ და უჰაერო სარდაფში ატარებდა.

აქამდე ცოტა უფრო ადრე, 1928 წელს, სერგეი ბრიუხონენკომ ძაღლის მოჭრილი თავი გააცოცხლა. დაუჯერებელია მაგრამ მოჭრილი თავი ენას ყოფს და პირს ილოკავს. თავდ იხილეთ თუ არ გჯერათ.

მოკლედ, ასეთი ექსპერიმენტები ზოგჯერ საეჭვო ზღვარს უახლოვდება. ვინ იცის, თუნდაც ამ წუთას რომელიღაც ბნელ (ნათელ) სარდაფში ვინ რა ექსპერიმენტს ატარებს მეცნიერების სახელით, რომლითაც სიცოცხლის გახანგრძლივება (და არა მარტო) გახდება შესაძლებელი.

რამდენიმე თვის წინ ლინდსეი ანდერსონის ფილმი ”ჰოსპიტალი “ბრიტანია”” ვნახე. ფილმში მოქმედება საავადმყოფოში ვითარდება, იმ დროს როცა გარეთ, საზოგადოებაში არსებულ უთანასწორობას ხალხი აპროტესტებს. საავადმყოფოს მთავარი ექიმი ფრანკენშტეინის იდეით არის შეპყრობილი და სხვადასხვა ადამიანის ორგანოებით ერთი ადამიანის აწყობას ცდილობს, რომელიც უფრო გამძლე იქნება ჩვეულებრივთან შედარებით. ოპერაცია წარმატებით მიდიოდა, ბოლოს კი მიხვდნენ რომ სხეულზე მისაკერებელი თავი უვარგისი ყოფილა. საჭირო გახდა ახალი თავის მოძიება. მოიძიეს კიდეც. საავადმყოფოში ჟურნალისტი იყო შეპარული და კამერით იღებდა ყველაფერს რაც იქ ხდებოდა, სწორედ ის ჟურნალისტი დაიჭირეს ექიმებმა, ხელის მარტივი მოძრაობით თავი მოაჭრეს და საექსპერიმენტო სხეულს მიაკერეს. სასწაული მოხდა, ნაწილებად აწყობილმა ადამიანმა გამოიღვიძა, ამუშავდა.  ჟურნალისტს არ ეჭაშნიკა საკუთარი თავის სხვის მხრებზე ნახვა და ექიმებისგან თავის დაღწევა სცადა. ძიძგილაობის დროს თავი სხეულს მოსძვრა, ექსპერიმენტი ჩაიშალა.

უნივერსალური, გამძლე ადამიანის შექმნა დროებით გადაიდო.

პ.ს. ნამდვილად მესმის ჟურნალისტის, რომელიც უკმაყოფილო დარჩა ექსპერიმენტის შედეგებით. მეც არ მესიამოვნებოდა რომ  ვინმეს ჩემთვის თავი მოეჭრა, მერე კი რომელიმე მონარქიული სახელმწიფოს მეფისთვის მიეკერებინა, მაშინ როგორღა გავიგო – მეფე ვარ თუ პაიკი?!

Advertisements

ამობრუნებული დედამიწა

with 16 comments

ქალი ისეთი გაკვირვებული სახით იცქირება, რომ ალბათ პირველად ნახა მფრინავი თევზები, ან რა გასაკვირია, სად ნახავ ყოველდღე ეგეთ თევზებს, ძალიან უნდა გაგიმართლოს… სავარაუდოდ ქალი დაბნეულია და შეიძლება ეჭვიც კი ეპარება, ნამდვილად თევზები დაფრინავენ თუ თვითონ ზის წყალქვეშა მატარებელში, ან იქნებ დედამიწა ამობრუნდა და თევზებმა ცაში დაიწყეს ნავარდი, ფრინველებმა – წყალში ლივლივი. შეიძლება ყველაფერი იმის ბრალია რომ წყალქვეშ მოწყობილ რასტორანში ბევრი დალია, შეყვარებულს ეჩხუბა და ეხლა ელანდება რაღაცეები.

მე ვფიქრობ დედამიწა ამობრუნდა და მაგის გამო ხდება ეგ ამბავი. არ გჯერათ? თქვენი ნებაა. ფაქტია, ვარდისფერი სათვალეების გარდა, არსებობს კიდევ ისეთი სათვალეები, რომლის მეშვეობითაც ყველაფერი ამობრუნებული ჩანს.

ჯორჯ სტრეტტონი პირველი იყო ვინც ექსპერიმენტები ჩაატარა და იმ ეფექტების კვლევა დაიწყო, რა ეფექტებსაც იწვევდა სათვალის ტარება, რომლითაც ამობრუნებული ჩანდა გარშემო მყოფი საგნები. ის აღწერს რომ სათვალის გაკეთებისთანავე მომენტალურად დაერღვა ორიენტაციის შეგრძნება და ვეღარ ახერხებდა გადაადგილებას, ხმებიც კი შებრუნებული მხრიდან ესმოდა, უჭირდა ჩანგლის პირთან მიტანა და ა.შ. თუმცა ის ნელ-ნელა შეეჩვია ამობრუნებული დედამიწის ყურებას და 8 დღის შემდეგ  ვეღარც კი ამჩნევდა განსხვავებას. სათვალის მოხსნის მერე იგივე დაემართა რაც მისი გაკეთების დროს, რასაც ასევე ადვილად შეეგუა მხედველობა და ყველაფერი თავის ადგილას დადგა.

ამის გარდა სხვა მსგავსი ექსპერიმენტებიც ჩატარდა, რომლის მიხედვითაც დადასტურდა რომ თავდაპირველად, ”უკუღმართი” სათვალის გაკეთების დროს გართულდა საგნების სწორად აღქმა, შემდეგ კი დროთა განმავლობაში საკმაოდ სწრაფად გამოსწორდა. ერთ-ერთი ექსპერიმენტის დროს, ცდის პირს უკვე დიდი ხნის მანძილძე ჰქონდა მორგებული სათვალე როცა მას ჰკითხეს – ამობრუნებულად ხედავდა თუ არა ის საგნებს, რაზეც მან უპასუხა: ჯობდა საერთოდ არ დაგესვათ ეგ კითხვა, რადგან სანამ თქვენ მკითხავდით, მანამდე ყველაფერს ჩვეულებრივ აღვიქვავდი და საერთოდ ვერ ვაცნობიერებდი თუ უკუღმა ვხედავდი გარემოს, ახლა კი, თქვენი კითხვის შემდეგ, გამახსენდა თუ სინამდვილეში როგორ გამოიყურება ყველაფერი და ვხდები რომ საგნებს ამობრუნებულად ვხედავ.

ექსპერიმენტით მტკიცდება ადამიანის განსაკუთრებული უნარი, რომლითაც მას შეუძლია ადვილად მოახდინოს ადაპტაცია თავდაყირა მდგომ გარემოსთანაც კი, რაც ყველას არ შეუძლია. ცდის ჩასატარებლად წიწილებს პრიზმული სათვალეები გაუკეთეს, რომლითაც შვიდი გრადუსით მრუდედ ხედავდნენ ნივთებს, შემდეგ მათ დაუყარეს ხორბლის მარცვლები და  მიუხედავად ბევრი მცდელობისა წიწილებმა ვერ შეძლეს საკენკის აკენკვა. ისინი შვიდი გრადუსით ხან მარცხნივ და ხან მარჯვნივ უნისკარტებდნენ საკვებს.

თქვენ შეიძლება მაინც არ გჯერათ დედამიწის ამობრუნების ამბავი, მაგრამ ის უკვე დიდი ხანია რაც თავდაყირა დგას. მსოფლიო შეიშალა ჭკუიდან, ყველანი ჩვენ შევიშალეთ და ვერც კი ვხვდებით, შევეგუეთ… მერე კიდე გვიკვირს მფრინავი თევზების დანახვა. თუნდაც გავიხსენოთ ჯორჯ ორუელის რომანი ”1984”. ჩემი აზრით მაგ წიგნში ზუსტად ამობრუნებული დედამიწის მოდელია აღწერილი, გადაგვარებული და გრძნობებისგან დაცლილი, გაუკუღმართებული ადამიანები…

ჰორმონები არ ხუმრობენ

with 7 comments

სიმაღლეზე მხტომელი სპორტსმენი, ქალბატონი დორა რატენი, 1936 წლის ბერლინის ოლიმპიადაზე გერმანიის სახელით იღებდა მონაწილეობას. დორა გამოვიდა სარბენ ბილიკზე, გაირბინა, ახტა, გადახტა და მხოლოდ მეოთხე ადგილს დასჯერდა. არადა მესამე რაიხი, საკუთარ კედლებში გასამართი ოლიმპიადისთვის განსაკუთრებულად ემზადებოდა. მათ სურდათ დაემტკიცებინათ არიული სისხლის უპირატესობა სხვა ერებთან შედარებით. ამისათვის ფაშისტური მთავრობა ყველაფერს აკეთებდა. ”ყველაფრის კეთების” დამადასტურებელი ფაქტი კი ის გახლავთ, რომ  მოგვიანებით, როცა დორა რატენს უკვე მოგებული ჰქონდა ევროპის ჩემპიონატი, სიმართლე გამჟღავნდა – ”ქალბატონი დორა” ვაჟბატონი აღმოჩნდა. სპორტსმენმა აღიარა რომ მას აიძულეს ქალის სახელით ასპარეზობა, და ის სამი წელი, რომლის მანძილზეც იგი ქალად ასაღებდა თავს, ყველაზე საშინლი პერიოდი იყო მის ცხოვრებაში.

არსებობს ცნობები, თითქოს, ერთ დროს რომის პაპი ქალი ყოფილა ”კაცის ფორმაში” გადაცმული. თუმცა ამ ცნობის ბოლომდე დადასტურება ვერ ხერხდება, კათოლოკური ეკლესიაც კატეგორიულად უარყოფს ამ ფაქტს, ამიტომ თქვენის ნებართვით ისევ სპორტულ ასპარეზს მივუბრუნდები, სადაც ქალის სახელით მამაკაცების გამოსვლის სხვა შემთხვევებიც გვხდება.

პოლონელი სპორტსმენი ქალი, ვალასევიჩი, სპორტულ სარბიელზე გასული საუკუნის 30-იან წლებიდან გამოჩნდა და გამარჯვებას, გამარჯვებაზე აღწევდა. მთელი კარიერის მანძილზე უამრავი მედალი მოიპოვა და მსოფლიოში ერთ-ერთ საუკეთესო მძლეოსან ქალად ითვლებოდა. შემდეგ იგი ამერიკაში გადასახლდა და გათხოვდა კიდეც, თუმცაღა მალევე დაშორდა მეუღლეს. ვალასევიჩი ქუჩაში მოულოდნელად ატეხილი სროლის დროს დაიღუპა, მორგში კი მის საიდუმლოს ფარდა აეხადა – მას როგორც ქალის, ასევე კაცის სასქესო ორგანოები აღმოაჩნდა.

თუმცა, ყოველთვის ერთი შეხედვით ძნელია იმის დადგენა ქალი მართლა ქალია თუ არა. 2009 წლის ბერლინის მსოფლიო ჩემპიონატზე მძლეოსნობაში, 800 მ. გარბენში ქალთა შორის გაიმარჯვა სამხრეთ აფრიკელმა კასტერ სემენიმ. მისი მამაკაცური აღნაგობის გამო გაჩნდა ეჭვი რომ ის კაცი იყო. ანალიზის შედეგად ცნობილი გახდა – სემენის ორგანიზმში მამაკაცური ჰორმონის, ტესტესტორინის დოზა სამჯერ მეტი აღმოჩნდა, ვიდრე ნორმალურ ქალს შეიძლება ჰქონდეს. ამის შემდეგ მას ჩაუტარდა გენდერული ტესტი, რომლითაც უნდა გაირკვეს მისი სქესი.(!) ბოლოს გავრცელებული ინფორმაციით, მსოფლიოს მძლეოსნობის ფედერაცია არ აპირებს სპორტსმენისთის ოქროს მედლის ჩამორთმევას და არც ტესტის შედეგებს გამოაცხადებს საჯაროდ. შეგახსენებთ რომ 2006 წელს, ინდოელ მძლეოსანს ჩამოართვეს მოგებული მედალი, იმის გამო, რომ ის თურმე ქალი კი არა და კაცი ყოფილა.  ამან სპორტსმენზე ფსიქოლოგიურად ძალიან ცუდად იმოქმედა. მას თვითმკვლელობის მცდელობაც ჰქონდა. საბედნიეროდ ექიმებმა მისი გადარჩენა მოახერხეს.

მართლა უცნაური იქნება უცებ რომ მოვიდნენ და გითხრან: აქამდე თუ თავი ქალი/კაცი გეგონა, ახლა გაირკვა რომ თურმე კაცი/ქალი ყოფილხარო. ნამდვილად რთულად არის ადამიანის ორგანიზმი მოწყობილი, ვერაფერს იტყვი, მხატვარ ფერნანდო ვისენტეს ნახატი ქალის ანატომიის თავისებურებებით:

1965 წელს, კანადაში დაიბადა ბავშვში, ბრიუს რეიმერი. ბავშვს დაბადებისთანავე ოპერაციის გაკეთება დასჭირდა. ქირურგიული ჩარევის დროს ექიმის დაუდევრობით, ბიჭს მთლიანად დაუზიანდა სასქესო ორგანოები. შეწუხებულმა მშობლებმა დასახმარებლად ფსიქოლოგ ჯონ მანის მიმართეს. ფსიქოლოგმა მშობლებს ურჩია რომ ბავშვი ისე აღეზარდათ როგორც გოგო. ბავშვს კიდევ ერთი ოპერაციის შედეგად ყველაფერი მოაჭრეს რისი მოჭრაც შეიძლებოდა, ბრიუს სახელი შეუცვალეს – ბრენდა დაარქვეს და მისი გოგოდ აღზრდა დაიწყეს. ფსიქოლოგ ჯონ მანის თეორიის მიხედვით, ადამიანის სქესობრივი კუთვნილება ბუნებაზე კი არ იყო დამოკიდებული, არამედ იმაზე თუ როგორ გაზრდიდნენ მას ბავშვობიდან. სწორედ ამის დასამტკიცებლად გამოიყენა ეს შემთხვევა და სასტიკი ექსპერიმენტის ჩატარებაც ამისთვის დასჭირდა.

თავდაპირველად ყველაფერი თითქოს კარგად მიდიოდა, ბრენდა თოჯინებით თამაშობდა, ფსიქოლოგი კი თავისი წარმატების შესახებ სამეცნიერო სტატიებს წერდა და თავს იწონებდა. მაგრამ ყველაფერი მალევე აირია, როგორც კი ბავშვი წამოიზარდა. იგი უკვე აშკარად ამჟღავნებდა მამაკაცურ თვისებებს. მიუხედავად ამისა მოზარდს მკერდის გასაზრდელად სპეციალურ წამლებს აძლევდნენ. შემდეგ ჯონ მანიმ მშობლებს მოსთხოვა რომ ბავშვისთვის კიდევ ერთი ოპერაცია გაეკეთებინათ,  რათა მისთვის ქალის სასქესო ორგანოები გადაენერგათ. ამ მოთხოვნაზე მოზარდმა წინააღმდეგობა გასწია და რამოდენიმეჯერ თვითმკვლელობაც სცადა, მაგრამ გადარჩა. მშობლებიც ძალიან განიცდიდნენ შვილის მდგომარეობას და თავს დამნაშავედ გრძნობდნენ.  ბრენდამ სიმართლე გაიგო და გადაწყვიტა ნორმალურ ცხოვრებას დაბრუნებოდა.  ბრენდა გახდა დევიდი. 1997 წელს მას მამაკაცის ორგანოები გადაუნერგეს, დაოჯახდა კიდეც, მაგრამ როგორც ჩანს წარსულში გადატანილმა ფსიქოლოგიურმა სტრესმა თავი იჩინა და 2004 წელს დევიდმა სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა.

ერთგული თაგვი

with 5 comments

Mouse Erectus - Homo Sapiensცვლილებების დროა ჩემს “მინისტრთა კაბინეტში”, კერძოდ კი სიზმრის მინისტრია გადასაყენებელი, რა არის სულ ვირთხები რომ მესიზმრება. ეს რა უბედურებაა, ეს რა დოზანაა! წუხელაც ერთ ხელში ცოცხი მეჭირა, მეორეში იატაკის ჯოხი და მთელი ღამე თინეიჯერ წრუწუნებს დავდევდი მოსაკლავად.  ე.ი. სიზმრის მინისტრს გადავიყვან ახლადშექმნილ ექსპერიმენტების სამინისტროში, იყოს იქ და ატაროს ექსპერიმენტები თავის ვირთხებზე, სიზმრის სამინისტროს კი შევუერთებ სიმშვიდის სამინისტროს – არ მინდა მე არც ფერადი და არც შავ – თეთრი ზმანებები.

სხვათაშორის მსოფლიოში უკვე 100 წელია რაც თაგვებზე ცდებს ატარებენ და მე ახლა მაინც ავუწყო ფეხი მეცნიერების პროგრესს. თაგვებზე ცდებს 100 წლის უკანაც ატარებდნენ, მაგრამ ოფიციალურად 1909 წელს ჰარვარდის უნივერსიტეტის მეცნიერმა გამოიყვანა “სუფთა ხაზის” თაგვები და აქედან იწყება მრავალი ექსპერიმენტი. ახლა გეტყვით რას ნიშნავს “სუფთა ხაზის” თაგვი. საქმე იმაშია რომ ცდების ჩასატარებლად საჭიროა ერთგვაროვანი გენეტიკური მონაცემების მქონე ცხოველები, მათი გამოყვანა კი იმბრედინგის საშუალებით მოახერხა კლარენს კუკ ლიტლმა ჰარვადიდან. იმბრედინგის პრინციპი ასეთია: ერთი წყვილის შთამომავლობას აჯვარებენ ერთმანეთს, შემდეგ მათ ნაშიერებს აჯვარებენ და ასე რამოდენიმე თაობის შემდეგ გამოდის “სუფთა ხაზის” ლაბორატორიული თაგვი. ერთი სიტყვით იმბრედინგი არის ინცესტი ცხოველებს შორის. იმბრედინგის გზით გამოყვანილი თაგვები გარდა იმისა რომ ერთნაირი გენეტიკა აქვთ, ადვილადაც მრავდებიან. ლაბორატორიული თაგვი 5 –7 კვირაში აღწევს სქესობრივ სიმწიფეს, ფეხმძიმობის პერიოდი კი 20 დღე გრძელდება.  ამის გარდა ისინი უფრო ამტანები არიან, ზომით პატარები, ცოტა საჭმელი ჰყოფნით და ა. შ. მათ არსებობა ძალიან მძიმე პირობებში უწევთ.მანათობელი თაგვი თაგვების დღე იწყება დილის გამამხნევებელი ვარჯიშით, მბრუნავ ბორბალზე წონასწორობის დაცვის სავარჯიშოებით, ორიენტაციისთვის ლაბირინთში ძრომიალი, ინექციების მიღება… მაგრამ ისინი ამით თავის ვალს იხდიან ადამიანების წინაშე. ასეთი თაგვი კი მსოფლიოში ყოველწლიურად 25 მილიონია საჭირო. წარმოიდგინეთ ერთ “მშვენიერ” დღეს ყველა თაგვი ერთდროულად რომ გაიქცეს ლაბორატორიებიდან, როგორც ქართულ ფილმ “უძინართა მზეში” მოხდა. მაშინ კი ყოველ ფეხისნაბიჯზე შეგვხდება: “პელე” (ვა, პელე, ცოცხალი ხარ ტო?! ) “სოკრატე”, არისტოტელე”…

უკანესკნელ წლებში მეცნიერებმა ნობელის პრემია მიიღეს იმის გამო, რომ მათ მოახერხეს მწვანედ მანათობელი თაგვების გამოყვანა. მათ თაგვებში ადამიანის ნეირონები გადანერგვის გზით გამოიწვიეს შიზოფრენია და აუტიზმი, რაც როგორც წესი ცხოველებს არ ემართებათ. შეიქმნა თაგვები რომლებსაც კატის არ ეშინიათ. ერთგულების გენის დახმარებით კი ისეთი ერთგული მამალი თაგვი მიიღეს, რომელიც თავის მეუღლეს არ ღალატობს…

უცნობი მითოლოგიური არსებაერთგულებაზე და ექსპერიმენტებზე ფრანგი მწერლის, პოლ ბურჟეს რომანი – “ცოდვა სიყვარულისა” – გამახსენდა. წიგნის მთავარი გმირი საშინელი ეჭვით არის შეპყრობილი ცოლის მიმართ – მიუხედავად იმისა რომ ქალი არანაირ საფუძველს არ აძლევს ეჭვიანობისთვის – ამის გამო იგი უახლოეს მეგობარს დახმარებას სთხოვს. ჩანაფიქრის მიხედვით, მეგობარი, თავის მეუღლეს უნდა გაეარშიყოს და თუ ქალმა თავი შორს დაიჭირა მაშასადამე ცოლი პატიოსანია. თავიდან მართლაც არაფერი არ ხდებოდა საგანგაშო, მაგრამ ქმარმა თავისი სულელური (რა რბილი ნათქვამია) ცდებით იმდენი მოახერხა რომ ბოლოს პატიოსანი ცოლიც დაკარგა, უახლოესი მეგობარიც და სანაცვლოდ კი ორი დიდი რქა ამოუვიდა თავზე. აბა რა ეგონა დიდი ხნის მანძილზე ცოლს განზრახ რომ ტოვებდა სხვა მამაკაცთან.

ამით იმის თქმა მინდოდა, რომ ადამიანის და თაგვის ჩონჩხის მსგავსების მიუხედავად, ადამიანი თაგვი არ არის და მასზე უგუნური (ისევ რბილია) ცდების ჩატარება არ შეიძლება!

Written by ჯორჯ პაიკი

აგვისტო 28, 2009 at 01:27

ქალის ორი სისუსტე – ტვინი და ფეხსაცმელი

with 17 comments

წითელი ფეხსაცმელი

… არა, რას ბრძანებთ, ამ აზრს კატეგორიულად არ ვეთანხმები! რა სისულელეა! ძალიან გთხოვთ მეორედ აღარ თქვათ, სახის წინ წითელ ნაჭერს ნუ მიფრიალებთ.  უბრალოდ მინდოდა მყვირალა სიტყვებით დამეწყო და მაგიტომ გამოვიყენე ეგ ფრაზა სათაურად. ვის არ ქონია ისეთი მომენტი, როცა დაყვირება უნდა მასში დაგროვილი უარყოფითი ან დადებითი ემოციების გარეთ გამოსაშვებად, რომ შემდეგ თავი უფრო მსუბუქად იგრძნოს, ისე მსუბუქად თითქოს ზეცაში დაფრინავდეს. სულ ესაა… თქვენ კი რა იფიქრეთ, არ გრცხვენიათ?

პრინციპში მე სათაურის პირველ ნაწილს არ ვეთანხმები თორემ ფეხსაცმელი შეიძლება მართლა ქალის სისუსტეა, არ ვიცი. ის კი ვიცი რომ წითელი ფეხსაცმელი ქალის ფეხზე ძალიან მომწონს. წითელი ფეხსაცმელი მდედრობითი სქესის წარმომადგენლების მომხიბვლელობას, მიმზიდველობას და სექსუალურობას ერთი – ორად ზრდის. ამ დროს ქალი უფრო კეკლუცად გამოიყურება – გაბედულად და ავანტიურისტულად, თვალებში კი ეშმაკუნები უციმციმებთ.

დღეს “ბირჟაზე” ვიდექი. მარცხენა ფეხი მუხლის სახსარში მქონდა მოხრილი და ბეტონის ბორდიურს ვეყუდებოდი. ჩემ გარშემო  საკმაოდ ბევრი მზესუმზირის ნარჩენი ეყარა. ასეთ მდგომარეობაში ყოფნა მალევე მომბეზრდა. გადავწყვიტე ტვინის ორივე ნახევარსფერო უფრო აქტიურად გამომეყენებინა და რაიმე საინტერესოზე მეფიქრა. გადავწყვტილება მივიღე რომ ექსპრომტად ერთი პატარა ექსპერიმენტი ჩამეტარებინა. ჩემი მიზანი იყო გამვლელ გოგონებს და ქალბატონებს დავკვირვებოდი და დამეთვალა მათ შორის რამდენს ეცმებოდა წითელი ფეხსაცმელი. წარმოიდგინეთ… ვდგევარ ცალ ფეხზე, ხელში გასაღებს ვატრიალებ, შეძლებისდაგვარად ვიყენებ ტვინის ორივე ნაწილს და გამვლელებს ფეხებზე ვუყურებ. პირველად ორი ახალგაზრდა გოგონა გამოჩნდა, ერთმანეთს არ გავდნენ, ალბათ დაქალები იყვნენ, ერთს შავი, მეორეს კი მწვანე ფერის ფეხსაცმელი ეცვა. შემდეგ კვლავ ორმა, ამჯერად უკვე ბალზაკის ასაკის ქალბატონმა გამოიარა – არანაირი წითელი ფეხსაცმელი. მოკლედ, მიდიოდნენ და მოდიოდნენ. ცისფერი, ყავისფერი, ოქროსფერი… წითელი არა. უკვე ვფიქრობდი:  წითელქუდას გამოჩენის შანსი უფრო მეტია ვიდრე წითელფეხსაცმლიანი ქალის მეთქი, მაგრამ… რიგით ორმოცდამეორე ქალბატონი, უნებლიე მონაწილე ექსპერიმენტისა,  აღმოჩნდა ის ერთადერთი ქალი (როგორც მერე გაირკვა) რომლის მომხიბვლელობაც ერთი – ორად მომატებული გახლდათ. ვაშა ქალბატონებო და ბატონებო. ამის შემდეგ კიდევ სამმა ქალმა ჩაიარა მუქი ფერის ფეხსაცმლით და ექსპერიმენტი დასრულდა. ორმოცდახუთი მდედრიდან მხოლოდ ერთს ეცვა წითელი ფეხსაცმელი, ცოტაა ჩემი აზრით. საფეხბურთო მატჩის პირველი ორმოცდახუთი წუთისთვის რომ მეცქირა და მარტო ერთი გოლი მენახა კიდევ არაუშავს რა, მაგრამ მხოლოდ ერთი წითელი ფეხსაცმლის ნახვის შემდეგ დაუკმაყოფილებლობის გრძნობა დამრჩა. ყურები ჩამოვყარე, ფეხი ჩამოვწიე და სახლისკენ გავემართე უკეთესი მომავლის იმედით.

როგორც ცნობილია წითელი ფერი დიდ ზემოქმედებას ახდენს ადამიანზე. იგი მიჩნეულია როგორც აგრესიის (დიდი, წითელი საბჭოთა კავშირი) ასევე ვნების (ქალის თეთრეული) სიმბოლოდ. სიმბოლოდ ჯანმრთელობის და საფრთხის. ვის არ გაუხარია სკოლაში მიღებული წითელი ხუთიანით, ან ვინ არ დამწუხრებულა დიდი წითელი ორიანით. ზუსტად ასეთი საპირისპირო ემოციების  გამომხატველია წითელი ფერი. ოთახი სადაც კედლები წითლად არის შეღებილი უფრო თბილია ვიდრე სხვა შემთხვევაში. წითელი ფერი ძლიერ ფიზიოლოგიურ გავლენას ახდენს ადამიანის ორგანიზმზე. დიდი ხნით წითელი ფერის ყურება იწვევს პულსის აჩქარებას. ხარზე ზემოქმედების დეტალებზე არ შევჩერდები. თეთრი და შავი ფერების შემდეგ წითელი რიგით პირველია, რომლის ვერ შემჩნევაც თითქმის შეუძლებელია. სტატისტიკის თანახმად კაზინოებში წითელი ფერის უჯრებზე ყველაზე დიდი თანხა იდება.  ეს ფერი რისკის და აზარტის მოყვარულთა საყვარელი ფერია. ასევე უმრავლეს ონლაინ მაღაზიებში  შეძენის ღილაკები წითელია, რაც ხელს უწყობს გადაწყვეტილების სწრაფად მიღებას. წითელი ფერის მნიშვნელობა კარგად შენიშნეს ძველმა ეგვიპტელებმა, რომლებმაც კალენდარზე შაბათ – კვირის დღეების წითლად აღნიშვნის ტრადიცია დაამკვიდრეს. მოდაში კი ყველას კარგად მოგეხსენებათ წითელი ფერის ტრადიციებზე.

…  და მაინც, რატომ აცვიათ წითელი ფეხსაცმელი მხოლოდ ერთეულებს? ამ კითხვაზე პასუხი არ მაქვს. ბოლოს კი ისევე დავამთავრებ როგორც დავიწყე.

Written by ჯორჯ პაიკი

აგვისტო 8, 2009 at 18:52