e2-e4

დედოფლის ბედნიერებისთვის მებრძოლი პაიკის ბლოგი

Posts Tagged ‘ჩაი

შენ და ჩაი

.
შენ მე მაოცებ! საიდან მოგაფიქრდა ცხელი ჩაით სავსე ფინჯნის თავზე დადება? თან მეუბნები შენც სცადე და კარგად რომ აითვისებ დავჯდეთ ერთად და ხელოვნებაზე ვისაუბროთო. მუხლზე კიდევ ხო, მაგრამ თავზე?!
.
შენ თუ იცი ვან გოგმა როგორ ინერვიულა როცა პირველად მოუწია ჩაის ფინჯნის მუხლზე დადგმა. მას სხვა გზა არ ჰქონდა, სტუმრად იყო, (დახეული ფეხსაცმლებითა და იღლიაში ამოჩრილი ნახატებით ბევრი იარა რომ თავისი ნამუშევრები გამოცდილი მხატვრისთვის ეჩვენებინა) მასპინძელმა კი ჩაი და ნამცხვარი ერთდროულად შესთავაზა, ახლო–მახლო კი მაგიდაც არ იდგა. გოგმა ჩაი ბოლომდე გამოსცალა, ერთი წვეთიც არ დაუღვრია.
.
რომ იცოდე, მუხლზე ფინჯნის გაჩერებასაც თავისი წესები აქვს. თუ „ბარსას“ თამაშს უყურებ და თან მუხლზე ცხელი ჩაით სავსე ფინჯანი გიდგას, მაშინ პირველივე გოლის გამო გამოწვეულ სიამოვნებას და ყიჟინას დიდი შანსია რომ დამწვრობის სუნიც შეერიოს. (საკუთარი გამოცდილებიდან გეუბნები) ასე რომ ფრთხილად იყავი!
.
კარგი, ვთქვათ და მოვახერხე თავზე ფინჯნის გაჩერება, შენი ამბები რომ ვიცი მერე მეტყვი ახლა ჰორიზონტალურ მდგომარეობაში მყოფმა მუცელზე გაჩერება ისწავლეო. დიდი ცუღლუტი ვინმე ხარ! ვიცი, კარგად იცი ქალის და კაცის სასუნთქი სისტემის მუშაობის პრინციპი.
.
ჩაისთან დაკავშირებით ერთი ამბავი ვიცი და მოგიყვები: ლეგენდას თუ დავუჯერებთ მრავალი წლის წინ დედამიწაზე ცხოვრობდა ადამიანი, სახელად შენ პუნი, რომელიც ჩინელი გახლდათ და სხვა თავისი თანამემამულეებისგან იმით გამოირჩეოდა, რომ იგი მცენარეების სპეციალისტი ბრძანდებოდა. მან ბევრი სამკურნალო თვისებების მქონე მცენარე აღმოაჩინა, რითიც ხელი შეუწყო ადამიანის ხანგრძლივ და ჯანმრთელად ცხოვრებას. თუმცა,  შენ პუნს თავისი საქმიანობის დროს მრავალი ფათერაკი გადახდა. ერთხელ მან მორიგი სასარგებლო მცენარის ძიების დროს შემთხვევით 72 შხამიანი მცენარე გასინჯა, რის გამოც ცუდად შეიქმნა (მის გარშემო ყველაფერი დატრიალდა) და მიწაზე,  ბუჩქის ძირას მიწვა – სიკვდილს დაუწყო ლოდინი. ირგვლივ მზე ანათებდა. ჩიტები ჟღურტულებდნენ. დიდი, თბილი ლოდი უზრუნველად და უძრავად ეგდო მიწაზე. (მის შემხედვარეს გემრიელად გაზმორება მოგინდებოდა) ნიავი არემარეს ისეთი სინაზით უნიავებდა, როგორც მარაო ქალის მკერდს. სწორედ ნიავის მიერ მოტანილი ფოთლები დაეცა მკერდზე პუნს. სიკვდილის პირას მყოფმა სწავლულმა თავის პროფესიულ ჩვევას ვერაფერი მოუხერხა – ფოთლები პირში ჩაიდო და დაღეჭა.
.
ფოთლებმა სასწაულებრივად იმოქმედეს მასზე და შენ პუნი უმალ გამოჯანმრთელდა. სასწაულმოქმედი ფოთლები კი ჩაი აღმოჩნდა. ასე გახდა ჩინელი შენ პუნი ჩაის პირველი აღმომჩენი.
.
მადლობა შენ, შენ დიდი სამსახური გაუწიე კაცობრიობას! კიდევ ერთხელ გულწრფელი მადლობა ჩემგან და ცხელი ჩაის ფინჯანზე გამთბარი თითებისაგან.
.
პ.ს. შენ კი, თუ მაგარი ხარ ჰორიზონტალურ მდგომარეობაში მკერდზე ჩაის ჭიქის გაჩერება ისწავლე და მერე გავაგრძელოთ ამ თემაზე საუბარი. ვნახოთ ერთი, ქალისთვის დამახასიათებელი მკერდისმიერი სუნთქვის ფონზე როგორ მოახერხებ მაგის გაკეთებას.
არავინ
.
Advertisements

Written by ჯორჯ პაიკი

სექტემბერი 23, 2010 at 16:56

ასანთი “ზებრა”

with 16 comments

გაზქურა ავანთე, ჩაიდანით წყალი ავადუღე, ჩაი დავასხი ორ ფინჯანში, შაქარი ჩავყარე, (უშაქრო ჩაის რა გემოს ატან?) ორივე ფინჯანი მაგიდაზე დავდგი. სკამზე დავჯექი, ჩაის ჭიქიდან ამომავალ ორთქლს სული შევუბერე და შენი ჩაის ჭიქიდან ამომავალ ორთქლს შევურიე – ჩვენი ჩაის ორთქლები ერთმანეთს შეხვდა. (ღიმილი) რადგან მე ბევრჯერ შევუბერე სული ორთქლს, უფრო მალე გაცივდა ჩაი და შენი ჩაის ორთქლი, რომელიც უფრო ცხელი იყო, (რადგან არავინ უბერავდა სულს) უფრო მაღლა ავიდა ვიდრე ჩემი ჩაის ორთქლი – ჩვენი ორთქლები ერთმანეთს დაშორდნენ.

ჩაის სმის დროს ასანთის კოლოფი მეჭირა ხელში და ვათამაშებდი. ჰაერში ვაგდებდი და ვცდილობდი მაგიდაზე ვერტიკალურ მდგომარეობაში დამეყენებინა, თან კოლოფის შიგნით ასანთის ღერების ჩხრიალს ვუსმენდი – მიყვარს ეგ ხმა.

ამავდროულად კოლოფზე გამოხატულმა ზებრამ მიიქცია ჩემი ყურადღება. რა უნდა ზებრას ასანთის კოლოფზე? – მაშინვე ეს კითხვა გამიჩნდა. ან აქამდე როგორ არ მიფიქრია ამის შესახებ.

ზებრის გარშემო დიდი კამათია ატეხილი, ვეღარ გაურკვევიათ იგი შავია თეთრი ზოლებით თუ პირიქით. მაგ კითხვაზე ერთი გონებამახვილური პასუხი მაქვს გაგებული: შავკანიანებისთვის ზებრა შავი ცხოველია თეთრი ზოლებით, თეთრკანიანებისთვის კი თეთრი – შავი ზოლებით. მეტაფორების მოყვარულები ზებრას ადამიანის ცხოვრებას ადარებენ და მის შავ–თეთრ ზოლებს, ადამიანის ცხოვრებაში არსებულ ცუდ და კარგ პერიოდებს უკავშირებენ. მეც მომწონს მსგავსი შედარება. ისიც არ უნდა დაგავიწყდეს რომ ზებრის სხეულის მოხატულობა უნიკალურია და არ მეორდება, როგორც ადამიანის თითის ანაბეჭდი. ყველა ადამიანის ცხოვრებაც განსხვავებულია ერთმანეთისგან და ამ მხრივაც ჰგავს ზებრის შავ–თეთრი ზოლების განლაგებას. პესიმისტები იმასაც ამბობენ: ზებრას ყოველთვის ერთით მეტი შავი ზოლი აქვსო – ვეთანხმები, თუმცა მაგას გადამწყვეტი მნიშვნელობა არ აქვს.

დავუბრუნდეთ კითხვას – რა უნდა ზებრას ასანთის კოლოფზე? თავიდან მეგონა რომ თავად ზებრის “ფილოსოფიური ხასიათიდან” გამომდინარე იქნებოდა ასანთის კოლოფზე. ასანთიც ხომ ანთებამდე ღია ფერისაა, მერე კი იწვება და შავდება, ანუ თეთრ ფერს მოსდევს შავი ფერი. არის რაღაც ლოგიკა? მეგობრაბსაც ვკითხე: ერთმა მითხა ზებრა ჩემთვის სიცხესთან ასოცირდება და ასანთზეც შეიძლება მაგიტომ ხატიაო, მეორემ მითხრა, ალბათ, ასანთის გამომშვები ფაბრიკის დირექტორსაც ჩემსავით ძალიან უყვარს ზებრებიო.

ინტერნეტში ვცადე უფრო ზუსტი პასუხის მოძებნა, მაგრამ ბევრს ვერაფერს მივაგენი. ერთი ის გავიგე, რომ მოსკოვთან ახლოს მდებარე ქალაქში არსებული ასანთის ფაბრიკა უშვებს ზებრებიან ასანთს ბულგარეთის დაკვეთით. ხო, სხვათაშორის მაგ ფაბრიკაში თურმე გაბრაზებული პენსიონერები რეკავენ შემდეგი ტექსტით: გუშინ მაღაზიაში ასანთი შევიძინე, დავთვალე და კოლოფში 42 ღერი აღმოჩნდა, მაშინ როცა მეზობლის კოლოფში 46 ღერი იდო… (წესით და რიგით კოლოფში 45 ღერი უნდა იდოს.)

ასანთის შექმნის ისტორიასაც გადავხედე და მივხდი: ზებრის ასანთის კოლოფზე ყოფნის ასახსნელად განსაკუთრებით ღრმა აზრების ძიება უაზრობა. მარტო ზებრა კი არა? ასანთის კოლოფზე უამრავი რამის ნახვაა შესაძლებელი, შენ მარტო წარმოიდგინე: ცხოველები, ფრინველები, თვითმფრინავები, ადამიანები და ა.შ. ფილატელისტი კი ვიცოდი მაგრამ ვინმე ასანთის კოლოფებსაც თუ აგროვებდა არ მეგონა, ამ ყველაფერს ფილუმენია ეწოდება.

წითელი თავუკა რომ აქვს ასანთს ეგეთი მომწონს მე. შენს ცოტა ხნით წითურად შეღებილ თმებს მაგონებს, ჩემო ჰანა, ჩემო ასანთის ღერო. (ღიმილი) ადამიანი ასანთის ღერი – ანუ რას ავანთებდი ერთხელ ანთება რომ შემეძლოს?  ნერონი ამაზე დაუფიქრებლად გაგცემდა პასუხს: ის რომს შეენთებოდა. მე კი გეტყვი რომ შენ წაგიკიდებდი ცეცხლს და სანამ ჩავიფერფლებოდით ერთად ვივლიდით…

პ.ს. ასანთის ღერის სევდა – და რა ძნელია იყო ასანთის ღერი, და კბილის საჩიჩქნად გამოგიყენონ.

არავინ